Kolejne dni Wielkiego Postu, rekolekcje parafialne i szkolne (wygłoszone przez ks. Andrzeja Trona MSF i zgłębiające tajemnice Eucharystii) przybliżyły nas do przeżywania Świętego Triduum Paschalnego Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Pańskiego. Dodatkowym elementem przygotowującym nas do najważniejszych dni w roku liturgicznym była droga krzyżowa ulicami osiedla. Wyjątkowo odbyła się ona w nieco innym terminie niż rekolekcje parafialne. Odmawiając różaniec, śpiewając pieśni i słuchając rozważań kardynała Stefana Wyszyńskiego (czytanych przez ks. Proboszcza Stanisława Czarnego MSF), przeszliśmy ulicami: Ścinawską, Braniborską, Budziszyńską aż do placu Światowida.

Jedyną Mszą św. odbywającą się w naszym kościele w Wielki Czwartek była uroczysta Msza św. Wieczerzy Pańskiej (odprawiana na pamiątkę i dziękczynienie za sakramenty Eucharystii i Kapłaństwa). Przewodniczył jej ks. Stanisław Michalik MSF, a Słowo Boże wygłosił ks. Radosław Rafał MSF. Przedstawił on kontekst biblijny, duchowy i kulturowy Ostatniej Wieczerzy. Na przykładzie Judasza przestrzegł nas również przed tym, do czego prowadzi przyjmowanie Pana Jezusa w sytuacji, gdy zachowuje się w sercu urazę. – Strzeżmy się, abyśmy nie postępowali podobnie. Powierzmy urazy chowane w naszych sercach Panu Bogu – mówił na zakończenie kazania. W Wielki Czwartek komunia została udzielona pod postaciami chleba i wina. Na zakończenie odbyły się podziękowania dla wszystkich naszych duszpasterzy za ich codzienną służbę.

W Wielki Piątek wspominaliśmy Mękę i Śmierć Pana Jezusa. Ceremonie Wielkopiątkowe rozpoczęły się w milczeniu. Przewodniczył im ks. Maciej Cielecki MSF, który skierował do nas też w tym dniu kilka słów kazania. Przypomniał on nam w nim o najważniejszych gestach oraz motywach związanych z Wielkim Tygodniem: obmywaniu nóg i 12 srebrnikach z Wielkiego Czwartku, a także odsłanianiu i adoracji krzyża z Wielkiego Piątku. Przedstawił on również nieco inne spojrzenie na zachowanie Jezusa podczas czytanej w tym dniu Męki według św. Jana – zachowania prawdziwego Króla wydającego polecenia, stawiającemu Piłatowi pytania, a na końcu zwyciężającego śmierć.

W Wielką Sobotę towarzyszyły nam cisza i adoracja związane z oczekiwaniem na Zmartwychwstanie Jezusa. W międzyczasie w naszym kościele odbyło się święcenie pokarmów, ale najważniejszym wydarzeniem tego dnia były Ceremonie Wigilii Paschalnej. Składały się one z Liturgii Światła, Liturgii Słowa, Liturgii Chrzcielnej i Eucharystii. Przewodniczył im i Słowo Boże wygłosił ks. Stanisław Czarny MSF. Przypomniał on nam raz jeszcze o istocie poszczególnych dni Triduum Paschalnego i usłyszanych w tym czasie czytaniach, towarzyszących nam wszystkim w drodze do nieba. – To właśnie w grocie zaczyna się nasza wiara. By do niej wejść, trzeba się pochylić. Chrystus zmartwychwstał, nie ma go w grobie. Można objąć to tylko wiarą. Bóg istnieje – mówił. Wyznaniem naszej wiary była również procesja na zakończenie Mszy św., którą radośnie obwieściliśmy światu zmartwychwstanie Pana Jezusa.